Dag één in een drukke week

Vandaag zullen we dan maar beschouwen als de dag vol met kleine – maar toch fantastische – verrassingen. Zoals: een iets hoger cijfer dan verwacht op één of andere toets, en dan nog eentje dat nóg beter was dan ik ooit had kunnen verwachten. Raar dat een humeur toch zo kan afhangen van die puntjes, ik zou me er niet zo hard op moeten fixeren, maar met een rapport – en enkele toffe feestjes in de toekomst natuurlijk – heb ik waarschijnlijk geen andere keuze.
Vandaag was ook een dag van angsten overwinnen, bij LO dan nog wel. Wat zou ik de persoon die ooit de plint heeft uitgevonden willen doodbliksemen! Maar goed, dat hangt natuurlijk weer af van persoon tot persoon, ik haat het dus, en niet een klein beetje.
Maar na een les LO overleeft te hebben - jawel, ZONDER te vallen, prestatie *kuch*kuch* - stond er een uurtje studie op ons te wachten. Ontspannen? Niet dus, gezellig stressen en de geschiedenis van België nakijken, en nog eens nakijken, en nog eens… En dan eindelijk tot de conclusie komen dat dat toch niet helpt waarschijnlijk. En dan nog een beetje babbelen met de mensen voor jou in de les, babbelen over namen die je zou gekregen hebben moest je een jongen/meisje geweest zijn, er zaten er best wel originele tussen! (hé, Jean Baptiste :D)
En dan vliegt de dag voorbij, doe je die vervloekte toets – met veel te weinig tijd, te verwachten – en dan mag je thuiskomen om alweer een dagje achter de bureau te vertoeven. Gelukkig valt wiskunde al bij al nog goed mee, en kan ik me nu in de zetel gaan afploffen – laten we dat woord maar letterlijk nemen!

Een nieuwe drukke dag staat mij al toe te lachen, morgen dus! Wat verlang ik toch naar vakantie, warm weer, liggen in het gras met de zon op je gezicht, …

Kus*
Hanne


We lost track of the time

Dreams aren't what they used to be

Some things sat by so carelessly

Smile like you mean it!